Marcella vs. Hodgkin

Een jaar later 26 juli 2012

Filed under: Geen categorie — mavzandwijk @ 9:07 PM

Een jaar verder. De afgelopen maanden heb ik veel stilgestaan bij bepaalde data. 11 maart was een jaar na m’n eerste bezoek aan de huisarts, 12 mei kreeg ik die overdonderende uitslag. Begin juni ging ik naar de kapper om alvast een stuk van m’n haar af te knippen, en 30 juni kreeg ik de eerste keer chemo. Wat ziet een zomer, een jaar er opeens anders uit als het goed gaat. Want het gaat goed!

 

Afgelopen 26 juni heb ik weer te horen gekregen dat de foto’s goed zijn. De internist gaf me ook een compliment voor m’n haar, nog voordat ik goed en wel zat. Dat was best leuk om te horen 🙂

De studie gaat ook steeds beter. Ondanks al het gedoe van vorig jaar, heb ik nu toch het allerlaatste vak voor mijn propedeuse gehaald (ook dat vond de internist tof om te horen)! En op werk ben ik sinds een paar weken weer volledig beter gemeld. Alleen maar goed nieuws dus!

 

Het blijft soms nog wel lastig, kleine dingen herinneren me telkens aan wat er allemaal is gebeurd. Sommige geuren doen me denken aan de bestraling, bepaalde liedjes doen me rechtstreeks terugvoeren naar vorig jaar. Ik heb me al vaak betrapt op het vergeten van de afgelopen zomer. Het is alsof de zomerperiode van 2011 niet heeft bestaan, wat natuurlijk niet zo is. Maar het voelt wel zo, alsof iedereen opeens een jaar verder is, en ik nog op hetzelfde punt in mijn leven ben.

 

Gelukkig wordt mijn leven steeds normaler. M’n studie is weer belangrijk, ik werk weer normale uren, en ik wil aankomend jaar weer lekker gaan sporten. Natuurlijk ben ik bang dat de kanker terugkomt, bij elke controle zal ik zenuwachtig zijn, maar dat hoort erbij. En als het komt, dan komt het. Het enige wat ik kan doen, is vechten. En tot die tijd genieten van alles om me heen. Van m’n gezondheid maar vooral van alle lieve mensen in m’n leven.

 
Tot slot wil ik nog een nummer meegeven waar ik echt van kan opknappen. Het kwam uit in de periode dat ik de diagnose kreeg, en het gaf me toen al kracht dat ik het kon winnen. En nu, een jaar na dato, geeft het me nog steeds het idee dat ik het kan. Dat ik op kan krabbelen, wat er ook gebeurd. Hoe moeilijk het ook zal zijn.

Foo Fighters – Walk

 

Liefs,

 

Marcella