Marcella vs. Hodgkin

Hoe lang de nacht ook duurt, vroeg of laat is het dag 12 juni 2011

Filed under: Uncategorized — mavzandwijk @ 12:44 PM

12 mei 2011, donderdagmiddag om 10 voor half 4. Voor heel veel mensen een doodnormaal tijdstip op een doodnormale dag. Voor mij echter niet. Die dag, dat tijdstip, mijn wereld veranderde volledig.

 

Om bij het begin te beginnen: begin maart bedacht ik me dat ik alweer een week of 3 last had van mn hals. Niet iets simpels als spierpijn; ik merkte dat er iets was opgezwollen. Het had niks kunnen zijn, maar het feit dat ik enorm veel pijn kreeg op die specifieke plek na het drinken van een slokje alcohol zorgde ervoor dat ik toch maar een afspraak maakte bij mn huisarts. 

 

De dag dat Wilfred en ik een weekendje naar het Zwarte Woud wilden gaan, mocht ik van de huisarts eerst een bloedonderzoek laten doen in het ziekenhuis. De resultaten hiervan gaven eigenlijk niets aan, behalve dat ik last had van een virusinfectie. 

Enkele weken later zat ik weer bij de huisarts. Ondanks dat ik meer rust had genomen, waren de zwellingen niet minder groot geworden. Nog een bloedonderzoek was het gevolg. Hieruit kwam naar voren dat ik ooit eens de ziekte van Pfeiffer heb gehad, maar verder niets. Toen kreeg ik de keuze: nog meer afwachten, of door naar de internist.

 

21 april zat ik voor het eerst bij een van de internisten in het ziekenhuis. Ze vond het nogal apart dat ik zo snel was doorgestuurd door mn huisarts, maar na wat simpele onderzoekjes (lees: voelen in mn hals, luisteren naar mn longen en weet ik veel wat), besloot ze dat ik voor een 3e bloedonderzoek moest gaan, een echo van mn hals kreeg en een foto van mn hart en longen moest laten maken. En zo geschiedde.

De resultaten daarvan waren niet heel spannend. Het bloedonderzoek liet weer zien dat ik resten van Pfeiffer heb, de echo en foto lieten zien dat mn lymfeklieren in mn hals en bij mn longen zijn opgezwollen. Nu kreeg ik weer een keuze: nog weer even afwachten, of een biopsie laten doen. 

 

In de meivakantie werd ik voor het eerst onder een volledige verdoving geplaatst. De chirurg ging een stukje van mn lymfeklier aan de linkerkant van mn hals weghalen. Zo gezegd, zo gedaan. Diezelfde dag mocht ik nog weer naar huis, waar ik een goede maaltijd veroberde (spare ribs!!) en goed ging uitrusten (ruim 12 uur geslapen…). 

 

En dan 12 mei, 10 voor half 4. Samen met mn moeder zat ik bij de internist aan tafel. "Het is maar goed dat we een stukje hebben weg gehaald". Kut. "Je hebt Hodgkin, een vorm van lymfeklierkanker". En mn hoofd werd leeg, op de woorden 'hoe de fuck?' na.

 

Sindsdien heb ik alweer een CT-scan, een PET-scan en een beenmergpunctie gehad. In de afgelopen maanden ben ik vaker in een ziekenhuis geweest dan ooit tevoren. Gelukkig is er ook 'goed' nieuws: de kanker zit 'slechts' in mn hals en bij mn longen, wat inhoudt dat ik in een vroeg stadium zit. Daarnaast rook ik niet, ben ik nog jong en leef ik (redelijk) gezond. 

Ik zal 2 kuren chemo krijgen, in 4 behandelingen. Elke 2 weken een halve kuur, als alles verloopt volgens plan dan ben ik met 2 maanden na het starten al klaar met de chemo. Of ik moet worden bestraald is afwachten, maar dat laat ik allemaal nog wel weten.. 

 

De komende paar maanden worden moeilijk, heftig, maar ik ben positief. Het is allemaal kut, maar de kans dat de kanker weg gaat en weg blijft is onwijs groot, en daar houd ik mij aan vast.

 

Tot die tijd zal ik hier regelmatig mijn verhaal neerzetten (probeer ik in ieder geval..), om alle gexefnteresseerden up-to-date te houden.  Het liefste houd ik iedereen persoonlijk op de hoogte, maar dat gaat nou eenmaal niet.. Dan maar op deze manier. 

 

Laten we allemaal 1 ding onthouden, een spreuk die in mn scheurkalender op de pagina van 12 mei 2011 staat: Hoe lang de nacht ook duurt, vroeg of laat is het dag.

 

Liefs, 

 

Marcella

Advertenties
 

4 Responses to “Hoe lang de nacht ook duurt, vroeg of laat is het dag”

  1. Wilfred Says:

    Mooi geschreven lief! =)

    Ik hou van jou!

  2. Jan Hein en Heidi Says:

    Hey Marcella,

    wat een verhaal al, wij wensen je heel veel sterkte de komende tijd.

    liefs van ons, Jan Hein Heidi Julia en Quinty

  3. annemarie Says:

    lieve Marcella

    wij wensen je veel sterkte en hopen dat je z s m de kuur krijg!!

    veel liefs Leonard Annemarie en de kinderen xxxxxxxxxxxxxxxxx

  4. kirsten Says:

    Marcella!!
    Heel veel succes met de komende twee chemo’s!!!
    Liefs


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s